Giovanni Brass, 1933 yılında Milano'da dünyaya geldi. Film dünyasında ise ressam dedesi Italico Brass'a atfen "Tintoretto" lakabından kısaltılmış "Tinto Brass" adıyla tanınır. İtalyan sinemasının en özgün ve tartışmalı figürlerinden biri olarak kabul edilen Brass, onlarca yıl boyunca hem sanatsal cesaretiyle hem de alışılmışın dışına çıkan anlatı seçimleriyle dikkat çekti. Kariyerinin ilk dönemlerinde Brass, geleneksel sinema kalıplarını zorlayan deneysel yapıtlar üzerine yoğunlaştı. 1969 yapımı Nerosubianco, onun biçimsel arayışlarını ve sinemanın sınırlarını test etme isteğini açıkça ortaya koyan erken dönem filmlerinden biridir. Ancak yönetmenin adını uluslararası arenada duyurması, 1979 yılında gerçekleşti. Roma imparatoru Caligula'nın yaşamını konu alan ve başrollerini Malcolm McDowell, Helen Mirren ile Peter O'Toole'un paylaştığı Caligula, yapım sürecindeki çatışmalar ve son kesimde yapılan değişiklikler nedeniyle tartışmalara konu olsa da döneminin en çok konuşulan filmlerinden biri hâline geldi. Brass, filmin nihai kurgusu üzerindeki kontrolü kaybettiğini kamuoyu önünde defalarca dile getirdi. Sonraki yıllarda Brass, erotik sinema alanında kendine özgü bir dil geliştirdi. Bu yapıtlarında cinselliği tabu olarak değil, insan doğasının sıradan ve meşru bir parçası olarak ele aldı. 1983 tarihli Anahtar, bir çiftin birbirine yazdığı günlükler üzerinden gelişen gerilimli erotik anlatısıyla büyük ilgi gördü. Miranda (1985) ve Bütün Kadınlar Bunu Yapar (1992) gibi filmler de benzer bir yaklaşımla şekillendi; duyusallık, mizah ve özgürlük temalarını bir arada işledi. 1994 yapımı Göz Zevki ise yönetmenin olgun dönem estetiğinin belki de en rafine örneklerinden biri olarak değerlendirilir. Kışkırtma (2000) ve Kara Melek (2002), Brass'ın 2000'li yıllara taşıdığı tutarlı sinema anlayışını yansıtır; her ikisi de arzunun ve yasak olanın sınırlarını keşfeden anlatılar olarak öne çıkar. Brass sineması genel olarak İtalyan yaşam tarzını, şehri ve kadın bedenini belirli bir estetik bilinçle çerçeveler; bu yapıtlarda Venedik sokaklarının atmosferi sıklıkla geri plana sinmiş bir karakter gibi işlev görür. Tinto Brass, dünya sinemasında nadir rastlanan bir yere sahiptir: hem sanat sineması hem de erotik sinema sınıflandırmalarına yerleştirilen, ancak tam anlamıyla hiçbirine sığmayan, kendi kategorisini yaratan bir isim olarak tarihteki yerini aldı.