Ram Charan'ın kariyerinde bir dönüm noktası olma potansiyeli taşıyan Peddi, Buchi Babu Sana'nın hem sporu hem de insanı derinden anlayan bir yönetmen olduğunu bir kez daha kanıtladığı iddialı bir yapım. Tollywood'un son yıllarında ender rastlanan türden bir film bu: Sahaya çıkmak ile hayatta var olmak arasındaki ince çizgiyi, 1980'lerin Hindistan'ına özgü siyasi ve toplumsal iklimle harmanlayan, nefes kesen bir anlatı. Film, sporun salt bir rekabet olmadığını, aynı zamanda kimlik, onur ve direniş meselesi olduğunu ustalıkla işliyor. 1980'ler arka planı, hikâyeye yalnızca nostaljik bir renk katmıyor; dönemin siyasi gerilimleri ve toplumsal kırılmaları, karakterlerin her tercihini daha ağır, her adımı daha anlamlı kılıyor. Kriketten çok-sporun geniş coğrafyasına uzanan bu yapı, izleyiciye tek bir alanın dar sınırlarına hapsedilmemiş, soluk alan bir dünya sunuyor. Shivaraj Kumar ve Jagapati Babu gibi köklü isimlerin Ram Charan'ın yanında yer alması, filmin yalnızca bir yıldız gösterisi olmadığının işareti. Divyendu Sharma ve Rajatabha Dutta'nın varlığı ise anlatıya hem mizah hem de karakter derinliği katacak gibi görünüyor. Janhvi Kapoor'un bu projede nerede konumlandığı ise merak uyandıran sorulardan biri; zira kendisi için de farklı bir alan açtığı açık. Buchi Babu Sana, daha önce Uppena ile duygusal yoğunluğu görsel şiirle birleştirebileceğini göstermişti. Peddi'de ise ölçeği çok daha büyük: Aksiyon sahneleri, drama ile iç içe geçmiş ve sporun ritmine göre nefes alıyor. 192 dakikalık süre, sabırsız bir izleyici için zorlayıcı gelebilir; ancak bu uzunluk, hikâyenin her katmanına yeterince zaman tanıdığının da göstergesi. TMDB'deki 9.3 puanı henüz beklentiyle beslenen bir rakam olsa da yapımın yarattığı atmosfer, bu güveni haksız kılmıyor. Peddi, sporun arkasındaki insanı, o insanın taşıdığı ağırlığı ve büyük bir dönemin içinde sıradan görünen ama aslında olağanüstü olan hikayeleri anlatma niyetiyle geliyor. İzleyiciyi yalnızca heyecanlandırmak değil, düşündürmek, hatta bir yerde derinden sarsmak istiyor.