Sergio Leone'nin sinemasından ilham alan ama kendi özgün ruhunu taşıyan bu İtalyan yapımı, 1970'lerin spaghetti western geleneğinin neşeli ve anarşist bir temsilcisi olarak öne çıkıyor. Damiano Damiani'nin yönettiği film, Terence Hill'in o dönemde zirveye taşıdığı "zeki serserinin macerası" formülünü taze bir enerjiyle harmanlıyor. Hikâyenin merkezinde Joe Thanks adlı kurnaz bir dolandırıcı var. Joe, sıradan bir hırsız değil; her hamlesi hesaplanmış, her adımı öngörülmüş bir taktisyen. Hedefiyse oldukça büyük: Yerlilere duyduğu nefretle tanınan zorba Binbaşı Cabot'un elindeki küçük bir servet. Bu tehlikeli işe girişirken yanına alışılmadık bir ikili katılır — melez geçmişiyle Bill ve bu dünyaya henüz adım atmış toy Lucy. Üçlü, birbirinden farklı karakterleriyle hem güçlü bir denge hem de bitmez tükenmez bir kaos kaynağı oluşturuyor. Film boyunca kılık değiştirmeler, ustaca kurulmuş tuzaklar ve nefes kesen kovalamacalar seyirciyi sürüklüyor. Ama asıl çekiciliği atmosferinde gizli: Vahşi Batı'nın sert manzarası içinde hafif, neredeyse vodvil'e yaklaşan bir komedi tonu tutturulmuş. Terence Hill, o kendine özgü rahat ve karizmatik oyunculuğuyla sahneyi adeta kendi avucunun içine alıyor. Dönemin siyasi havasından da büyük ölçüde bağımsız olmayan film, otoriter figürlere ve kurumsal güce yönelik ince bir hicvi mizah aracılığıyla aktarıyor. İzleyicide hafif bir gülümseme bırakmakla kalmıyor, Batı mitolojisinin klişelerini de ustalıkla tersine çeviriyor. Spaghetti western severlerin listesinde mutlaka yer alması gereken, keyifli ve yetkin bir yapım.