1985 yılında iki genç İngiliz dağcı, Joe Simpson ve Simon Yates, Peru'nun Andes Dağları'ndaki Siula Grande zirvesine tırmanmak için yola çıkar. O güne kadar kimsenin başarıyla çıkamadığı bu zirvenin Batı yüzü, dağcılık dünyasında neredeyse efsanevi bir çekim gücüne sahiptir. İkili, bu zorlu yüzü fethetmeyi başarır; ancak asıl sınav iniş sırasında başlar. Kevin Macdonald'ın yönettiği bu yapım, salt bir dağcılık hikayesinin çok ötesine geçiyor. Gerçek Joe Simpson ve Simon Yates'in kendi ağızlarından anlattıkları tanıklıklar, dramatik canlandırmalarla iç içe geçirilmiş ve ortaya son derece özgün bir belgesel dili çıkmış. İzleyici bir yanda soğuk belgesel gerçekliğiyle, öte yanda neredeyse bir gerilim filmini andıran sahne kurgusuyla baş başa kalıyor. Filmin asıl gücü, insanı fiziksel ve zihinsel sınırlarına taşıyan o boşluk hissinden geliyor. Siula Grande'nin buzlu yamaçları yalnızca bir mekân değil; aynı zamanda dayanışmanın, ahlaki ikilimin ve hayatta kalma içgüdüsünün sınandığı bir arena. İki dağcının birbirine bağımlılığı, tehlikenin giderek büyüdüğü bir ortamda seyirciye derin sorular sormaya başlıyor: Bir insan ne kadar dayanabilir? Bir başkasına olan sorumluluğumuzun sınırı nerede biter? Touching the Void, izledikten sonra kolayca üstünden atılamayan türden bir deneyim sunuyor. Andes'in soğuğu perdeye yansıyarak seyircinin içini dolduruyor; o karanlık, sessiz boşlukta kaybolma hissi gerçekten fiziksel bir ağırlık gibi çöküyor üstüne. Dağcılıkla hiç ilgisi olmayanlar bile bu hikayenin içinde kendilerinden bir şeyler bulacak.