Marvel sinematik evreninin ana filmlerinin gölgesinde kalan ama meraklı gözler için küçük bir hazine niteliği taşıyan kısa filmlere "One-Shot" adı veriliyor. Item 47, bu serinin belki de en keyifli örneği; hem sıradan insanların süper kahraman olmadığı bir dünyada ne yapabileceğini sorgulayan hem de S.H.I.E.L.D.'ın bürokratik makinasına dair ince bir espri taşıyan on bir dakikalık bir hikâye. Avengers'ın büyük savaşının ardından New York sokaklarında kalan enkazlar, silahlar ve uzaylı teknolojisi parçaları düşünüldüğünde, akla gelen ilk soru şu olabilir: Tüm bu artıklar nereye gitti? Item 47, tam da bu boşluğu ele alıyor. Kırık bir ilişkiyi ve daha da kırık bir banka hesabını onarmaya çalışan iki sıradan insanın, çok da sıradan olmayan bir nesneye el koymasıyla başlayan bu küçük serüven, MCU'nun kenar mahallelerinde geçiyor adeta. Lizzy Caplan ve Jesse Bradford, bu çifti hem sevimli hem de hafif çaresiz bir enerjiyle canlandırıyor; izleyicide sempati uyandırmak ile gülümseme koparmak arasındaki ince çizgide ustaca yürüyorlar. Öte yandan Maximiliano Hernández'ın Ajan Sitwell karakteri, filmin beklenmedik sürprizlerinden biri hâline geliyor. Resmi görevini yerine getirmeye çalışan bu bürokrat figür, hikâyenin seyrinde kendisi de bir dönüşüm geçiriyor ve bu durum filmin sonunu hem komik hem de düşündürücü kılıyor. Louis D'Esposito yönetimindeki film, düşük bütçeli yapısını asla saklamıyor ama bu onun aleyhine işlemiyor. Aksine, büyük prodüksiyonların gürültüsünden uzak, daha samimi ve insani bir ton yakalıyor. MCU'nun devasa anlatısının içinde bile sıradan bireylerin hikâyelerinin yer bulabileceğini hatırlatıyor. On bir dakika gibi kısa bir süreye bu kadar dünya inşa etmek kolay değil. Item 47, Marvel evreninin görünmez köşelerinde nelerin olup bittiğini merak edenler için hem eğlenceli bir merak gidericisi hem de bu geniş anlatının ne denli katmanlı kurulduğuna dair küçük ama değerli bir kanıt niteliği taşıyor.