Colorado'nun uçsuz bucaksız çayırlarında kök salmış bir hayat, tek bir gecede kül olabilir. Dusty tam da böyle bir felaketi yaşayan, toprağını, sürüsünü ve kendini yitirmiş bir kovboydur. Orman yangınları çiftliğini yerle bir ettiğinde geriye kalan tek şey, ne yapacağını bilemeyen bir adam ve omuzlarında taşıdığı ağır bir geçmiştir. Max Walker-Silverman'ın yönettiği Rebuilding, yıkımın hemen ardından gelen o tuhaf, belirsiz zamana odaklanıyor: Acı henüz taze, geleceğin şekli ise hiç belli değil. Dusty'nin içine düştüğü FEMA kampı, bir bakıma küçük bir Amerika kesiti gibi işliyor; her çadırda farklı bir kayıp hikayesi, her yüzde farklı bir yorgunluk. Film, bu kolektif yıkım zemininde bireysel bir onarımın mümkün olup olmayacağını soruyor. Josh O'Connor, Dusty'yi ne kahraman ne de kurban olarak sunuyor; aksine her ikisi de olmaya çalışıp ikisinde de tam başarılı olamayan, içten içe çöken ama dik durmaya çalışan bir adam olarak aktarıyor. Meghann Fahy ile birlikte taşıdıkları eski eş dinamiği, filmin en hassas damarlarından birini oluşturuyor. Kızıyla yeniden kurmaya çalıştığı bağ ise bütün bu enkaz içinde en kırılgan ve en umut vaat eden şey olarak öne çıkıyor. Walker-Silverman, Colorado manzaralarını seyirlik bir süs olarak değil, karakterin iç dünyasının yansıması olarak kullanıyor. Açık alanlar, karakterlerin küçüklüğünü değil yalnızlığını hissettiriyor. Yavaş ilerleyen anlatısıyla film, seyirciye de nefes almayı, beklemeyı ve belki yeniden başlamayı hatırlatıyor.