Çocukluğun masum peri masallarını kana bulayan Rhys Frake-Waterfield, bu kez Carlo Collodi'nin efsanevi ahşap çocuğunu karanlığın derinliklerine sürüklüyor. 1883'te kaleme alınan Pinokyo'nun o tanıdık silueti, sevimli bir kukla olmaktan çıkıp niyetleri ve doğası hakkında pek çok soru işareti barındıran ürkütücü bir varlığa dönüşüyor. Yalan söylediğinde burnu uzayan, ama bu kez yalnızca burnu değil çok daha fazlası büyüyen bir karakterle yüzleşmeye hazır olmak gerekiyor. Frake-Waterfield'ın kurduğu Twisted Childhood Universe evreninin beşinci halkası olan yapım, Winnie the Pooh ve Peter Pan gibi unutulmuş telif hakkı karakterlerini slasher geleneğiyle harmanlayan serinin en ikonik seçimiyle geliyor. Kukla imgesinin taşıdığı doğal rahatsızlık, yani cansız gözler, mekanik hareketler ve insan kılığına bürünmüş ahşap bir bedenin yarattığı o derin ürperti bu filmin temel silahı. Ekrana yansıyan her sahne, izleyiciye çocukken sevdiği bir şeyin aslında hiç de masum olmadığını fısıldıyor. Kadroya Robert Englund ve Richard Brake gibi korku sinemasının iki köklü isminin dahil edilmesi, yapımın ciddiyetine işaret ediyor. Englund'un yıllar içinde türe kazandırdığı ağırlık ve Brake'in her rolde sergilediği soğuk karizması, bu karanlık peri masalına beklenmedik bir derinlik katıyor. Absürd ile gerçek dehşetin iç içe geçtiği, takım çalışmasının hayatta kalmanın anahtarı olduğu ve her yalanın bir bedeli bulunduğu bu evrende Pinokyo artık iplerinden kurtulmuş. Kimin onları tuttuğu ise bambaşka bir soru.