Dördüncü sınıfın gözde çizeri Fujino, okul gazetesindeki dört panellik mangasıyla sınıfın alkışını toplamaya alışmıştır. Çizim yeteneğine duyduğu güven neredeyse sarsılmazdır, ta ki öğretmeninin ona hiç okula gelmeyen bir kız öğrencinin, Kyomoto'nun, gazetede yer almak istediğini söylediği güne kadar. Bu andan itibaren Look Back, iki genç kızın çizgi roman tutkusu üzerinden örülen derin ve kırılgan bir bağı mercek altına alır. Kiyotaka Oshiyama'nın yönettiği bu animasyon, Tatsuki Fujimoto'nun aynı adlı mangasından beyazperdeye aktarılmış; ve bu aktarım sürecinde asıl metnin ruhunu yalnızca korumakla kalmayıp büyütmeyi başarmış. Film, yaratıcılığın ne anlama geldiğini, bir insanın neden çizdiğini, neden yazdığını ya da neden ürettiğini sorguluyor. Sanatın içimizde kapladığı yer ve bize kattığı kimlik duygusu, hiç didaktik bir tona kaçmadan, son derece içten bir şekilde işleniyor. Atmosfer açısından Look Back, son derece sade ama bir o kadar da yoğun bir sinematik dil benimsiyor. Sessiz sahneler çok şey söylüyor; karakterlerin bakışları, ellerindeki kalem ve kağıt, birbirlerine olan hayranlıkları ve rekabetleri sözcüklerin yerini dolduruyor. Fujino ve Kyomoto arasındaki ilişki, gerçekçi bir büyüme hikayesinin tüm pürüzleri ve güzellikleriyle aktarılıyor. İkisi de aynı tutkuyu paylaşıyor, ama bu tutkunun her birinin hayatındaki ağırlığı bambaşka bir yerde duruyor. Film, nostaljik bir sıcaklık taşıyor; Akita'nın sakin Japon taşra görüntüleriyle çocukluğun o kırılgan dönemine olan özlemi besliyor. Ama bu romantik duygu hiçbir zaman gerçeğin önüne geçmiyor. Look Back, izleyiciyi hem güldürüp hem de yüreğini sıkıştıran, biterken insanı bir süre sessiz bırakabilecek türden bir yapım. Sanatın neden var olduğunu ve onu üretenler için ne ifade ettiğini düşünmek isteyenlere, özellikle de çocukluk tutkularını hâlâ içinde taşıyanlara güçlü bir şekilde sesleniyor.