Sözcükler bazen yetmez. Bir bakışın, bir gülümsemenin ya da çılgınca bir hareketin anlattığı şeyi hiçbir cümle tam olarak karşılayamaz. Anurag Basu'nun bu büyüleyici filmi, tam da bu gerçeği hatırlatmak için var gibi görünüyor. Hikaye, 1970'lerin Darjeeling'inde, hem işitmesi hem konuşması mümkün olmayan genç ve neşeli bir adam olan Barfi'nin etrafında şekilleniyor. Yoksul ama özgür ruhlu bu karakter, dünyayı herkes gibi deneyimleyememesine rağmen hayata karşı öyle saf ve coşkulu bir tutum sergiliyor ki izleyici kendini onun bakış açısından yakalanmış buluyor. Barfi'nin sessiz dünyası, aslında diğerlerinin gürültülü hayatlarından çok daha zengin ve anlamlı. Film, iki farklı kadınla kurulan iki farklı aşkı işliyor: Biri toplumsal baskılarla örülmüş, öbürü ise bambaşka bir şekilde var olan, otizmli genç Jhilmil ile kurulan naif ve dokunuşlu bir bağ. Ranbir Kapoor, diyalogsuz ama son derece ifadeli bir performans sergileyerek bu sezon en iyi işlerinden birini ortaya koyuyor. Priyanka Chopra Jonas ise otizmli karakterini klişelerden uzak, gerçek bir içtenlikle canlandırıyor. Basu, melodram tuzağına düşmeden duyguyu dozunda tutuyor; komedi ve hüznü ustalıkla iç içe örüyor. Sessizliği bir engel olarak değil, farklı bir dil olarak sunan bu film, insanın bağlanma biçimlerini ve sevginin sınır tanımayan doğasını sorgulatıyor. Bollywood sinemasının kalıplarını aşan, kalıcı iz bırakan bir yapıt.