Londra'nın arka sokaklarında kaybolmak nasıl bir şeydir? Yalnızca bedensel bir mahkûmiyet değil, zihinsel ve duygusal bir çöküş — insanın kendinden kaçarken daha derine battığı o tuhaf döngü. Harris Dickinson'ın ilk uzun metrajlı yönetmenlik denemesi olan bu film, tam da o karanlık aralığa yerleşiyor ve oradan bir türlü çıkmıyor. Bu tercih, hem filmin en cesur yanı hem de izleyiciyi en çok zorlayan tarafı. Frank Dillane, bağımlılık ve evsizliğin pençesindeki genç adamı canlandırırken abartıdan özenle kaçınıyor. Performansındaki o kırılgan suskunluk, karakterin içinde bulunduğu çaresizliği kelimelerden çok daha güçlü biçimde aktarıyor. Dillane'in yüzündeki ifadesizlik bile bir tür çığlık gibi hissettiriyor; bu, nadiren görülen türden bir oyunculuk hassasiyeti. Dickinson, anlatısını gerçekçilikle sürrealizm arasında gidip gelen bir denge üzerine inşa ediyor. Londra burada turistlerin gördüğü şehir değil; soğuk, kayıtsız, kendi ritmiyle akan ve bireyin varlığını kolaylıkla yutan bir organizma. Kamera bu şehri sevmiyor, onu olduğu gibi gösteriyor. Bu yaklaşım filmin atmosferini ağırlaştırırken aynı zamanda ona özgün bir dürüstlük de kazandırıyor. İyileşme hikâyesi olarak çerçevelenen anlatı, zamanla çok daha karmaşık bir hal alıyor. Sunulan kurtuluş fırsatı, beklenen yoldan ilerlemiyor; aksine karakteri ve izleyiciyi bambaşka, rahatsız edici sorularla baş başa bırakıyor. Umut ile umutsuzluk arasındaki bu belirsiz sınır, filmin en ilgi çekici tarafını oluşturuyor. Megan Northam ve Amr Waked gibi isimlerin katkılarıyla zenginleşen yan karakterler, ana hikâyeyi besleyen küçük ama etkili anlar sunuyor. Film, bu kişileri araçsallaştırmak yerine her birine gerçek bir ağırlık veriyor. Yavaş ve ölçülü anlatım temposu, sabırsız bir seyirci için zorlayıcı olabilir. Ancak bu seyahate kendini bırakanlar için Serseri, bağımlılığın ve kaybolmuşluğun yüzeyinin altında ne yattığını sorgulayan, kışkırtıcı biçimde sessiz bir deneyime dönüşüyor. Dickinson'ın yönetmen olarak sesi henüz şekilleniyor olsa da bu filmde söyleyecek bir şeyleri olduğu kesin.