İkinci Dünya Savaşı'nın karanlık atmosferi ile zombi mitolojisini bir araya getiren bu yapım, tarihin en korkunç ideolojisinin ürkütücü bir yorumunu sunuyor. Üçüncü Reich'ın gölgesinde, deli bilim insanı arketipiyle örülmüş bir hikâye, fanatizmin nereye kadar varabileceğini somutlaştıran bir gerilim zeminine oturuyor. Filmin merkezinde, Nazi Almanyası'na hizmet etmek amacıyla ölümsüz savaşçılar yaratmaya çalışan sapkın bir bilim insanının deneyleri yer alıyor. Yaşayan ölüleri askeri bir güce dönüştürme fikri, elbette türün klasik formüllerinden biri; ancak burada bu fikir, tarihin gerçek bir kabusuyla harmanlarak farklı bir ağırlık kazanıyor. Nazi ideolojisinin zaten ne kadar distopik ve insanlık dışı olduğu düşünüldüğünde, zombi teması bir metafor olarak şaşırtıcı biçimde yerli yerine oturuyor. David Gregory'nin yönetimindeki yapım, bütçe kısıtlamalarını saklamaya çalışmak yerine onları dönemin B korku filmlerinin ruhuna yaslanan bir estetikle örtbas ediyor. Bu yaklaşım filmi kimi zaman nostaljik bir eğlenceye, kimi zaman ise yorucu bir deneyime dönüştürüyor. Oyunculuk performansları değişken bir seyir izlese de atmosfer yaratma konusunda belirli anlarda gerçek bir başarı seziliyor. Tarih ve korku türünü birleştiren yapımların hayranları için tanıdık ama keyifli bir yolculuk sunan bu film, büyük iddialara sahip olmaktan ziyade türünün sınırları içinde kalarak izleyicisine dürüst bir deneyim vaat ediyor. Hafif bir ironi ve kara mizah dokunuşuyla kendine özgü bir ton yakalayan yapım, korku sinemasının tarihle buluştuğu o tuhaf, rahatsız edici ama bir o kadar da çekici alana sağlam bir katkı sunuyor.