Javier Marco'nun yönettiği bu İspanyol yapımı, dijital çağın en karanlık yüzlerinden birini mercek altına alıyor: anonim nefretin gerçek hayatlara verdiği somut hasar. Film, kısa metraj formatında başlayan bir hikayenin uzun soluklu bir dramaya dönüşmüş hali olarak karşımıza çıkıyor ve bu köken, anlatıya belirli bir yoğunluk kazandırıyor. Sonia Almarcha ve Manolo Solo gibi güçlü oyuncuların taşıdığı yapım, sosyal medyanın sunduğu görünmezlik zırhının ardına sığınarak başkalarını hedef alan bireylerin yarattığı tahribatı ele alıyor. Ekran başında yazılan birkaç kelime ile gerçek bir insanın hayatını nasıl altüst edebileceğinizi sorgulatan bu anlatı, "hater" kavramını yüzeysel bir klişe olarak değil, toplumsal bir hastalık belirtisi olarak inceliyor. Film boyunca seyirci, hem zarar görenin hem de zarar verenin perspektifinden bu dinamiği gözlemliyor. Marco, kolay yargılamalara kaçmak yerine karakterleri gerçekçi bir karmaşıklık içinde sunmayı tercih ediyor. Bu yaklaşım zaman zaman rahatsız edici, ama bir o kadar da dürüst bir seyir deneyimi yaratıyor. Roberto Álamo ve Daniel Pérez Prada gibi isimlerin de destek kadrosunda yer aldığı yapım, özellikle İspanyol bağımsız sinemasının toplumsal meselelere duyarlı yaklaşımını sürdürüyor. TMDB puanının işaret ettiği karışık izleyici tepkileri, filmin tartışmalı bir alan olan sorumluluğu ve empatiyi ne denli doğrudan sorguladığının kanıtı sayılabilir. Ekranların ardındaki gerçekliği düşündüren, izlendikten sonra sessizce içinizde oturan türden bir film.