Bazen en büyük keşifler, en beklenmedik bedenlerden yapılır. Oregon'un ıssız ormanlarını ve sularını arka plan olarak kullanan bu animasyon filmi, hem çocukların hem de yetişkinlerin farklı katmanlarda okuyabileceği türden bir hikâye sunuyor. Yüzeyde renkli, eğlenceli ve tempolu bir macera var; derinlerde ise teknoloji, kimlik ve doğayla kurulan ilişki üzerine ciddi sorular yankılanıyor. Hayvanseverliği sıradan bir tutkudan çok daha ileri taşıyan genç Mabel, insanın doğayı anlamasının önünde yükselen görünmez duvarı aşmak için alışılmışın dışında bir yola başvuruyor. İnsan bilincini robotik hayvan bedenlerine aktaran bir teknolojiyle kunduzların dünyasına adım attığında, karşılaştığı şey yalnızca sevimli hayvanlar ve zararsız sürprizlerden ibaret değil. Doğanın kendi içindeki dengeler, sırlar ve tehditler onun için bambaşka bir anlam kazanıyor. Daniel Chong'un yönetiminde şekillenen film, insanın bir başka canlının gözünden dünyaya bakması gerektiğinde kendini nasıl yeniden tanımladığını ustalıkla işliyor. Transhümanizm gibi ağır bir kavramı çocuk seyirciye yabancılaştırmadan aktarması, filmin en dikkat çekici başarılarından biri. "Ben kimim?" ve "Hangi bedende yaşarsam yaşayayım, kim olduğum değişir mi?" gibi soruları bir macera ritmiyle harmanlayan bu yaklaşım, modern animasyon sinemasının zaman zaman sergilediği cesur anlatı geleneğine güzel bir ekleme yapıyor. Ses kadrosu da filmin ruhuna uygun biçimde hayat buluyor. Jon Hamm'ın karizmatik varlığı, Bobby Moynihan ve Kathy Najimy'nin güçlü seslendirmeleriyle dengeleniyor; Dave Franco ve Eduardo Franco ikilisi ise filmin komedi tonunu canlı tutuyor. Piper Curda'nın Mabel'e kattığı içtenlik ise karakteri sempatiyle birlikte gerçekçi kılıyor. Görsel dil açısından Oregon'un doğasından ilham alan renkler ve 3D animasyonun sunduğu derinlik, izleyiciyi adım adım bu dünyaya çekiyor. İnsan ile doğa arasındaki çizginin bulanıklaştığı anlarda film gerçek gücünü gösteriyor; hem küçük izleyicilere masalımsı bir heyecan, hem büyüklere düşündürücü bir yolculuk vaat ediyor. Jenerik sonrasına kadar koltuğu bırakmamak gerekiyor, zira film son sözünü söylemeden bitmiyor.