Türk sinemasının duygusal hafızasında kalıcı bir yer edinmiş olan Çağan Irmak imzalı bu yapım, nesiller arası kopuşu ve yeniden buluşmayı, Ege'nin serin rüzgarlarıyla yoğrulmuş bir aile hikayesi üzerinden anlatıyor. Küçük Deniz, 1980 darbesinin gölgesinde büyümüş, annesini erken yaşta yitirmiş bir çocuktur. Babası Sadık ise hem kendi geçmişiyle hem de yıllarca dargın olduğu babasıyla hesaplaşmak zorunda kalan, yorgun ama sevgi dolu bir adam. Hikaye, bu iki kişinin Ege'deki bir çiftliğe doğru çıktığı yolculukla açılıyor ve orada bambaşka bir dünyanın kapısı aralanıyor. Filmin en güçlü yanı, siyasi bir dönemin ağır izlerini kişisel acılarla harmanlama biçimi. 12 Eylül yalnızca bir tarihsel arka plan olarak kalmıyor; karakterlerin birbirine küsmesinin, sevginin geç kalmasının ve zamanın acımasızlığının somut nedeni haline geliyor. Çetin Tekindor'un canlandırdığı dede Hüseyin Efendi ise hem sert hem de içinde kırılganlık saklayan yapısıyla filmin belkemiğini oluşturuyor. Irmak, melodramın kolayca sürüklenebileceği yapaylıktan kaçınarak seyirciyi gerçek bir aile sıcaklığına davet ediyor. İzlerken hem güldürüyor hem de boğazınızda bir düğüm bırakıyor. Çocukluğun masumiyeti ile yetişkinlerin yüklü suskunlukları arasında gidip gelen bu film, Türk toplumunun ortak hafızasına dokunan ve seyrettikten sonra içinizde uzun süre kalan cinsten bir yapıt.