Hayatın tam ortasında kaybolup gittiğini hisseden biri için en büyük tehlike, kendini yanlış bir rüyada bulmaktır. Pauline Brunner'ın yönettiği bu Fransız yapımı, tam da böyle bir anı yakalıyor: Bir kadının kendi varoluşuna yeniden tutunma çabasını hem güldürücü hem de derinden insani bir yerden anlatıyor. Aloïse Sauvage'ın canlandırdığı başrol karakteri, hayatını belirli bir düzene oturtmuş ama o düzenin içinde nefes alamaz hale gelmiş biridir. Komedi ve dram arasındaki o ince çizgide ilerleyen film, izleyiciyi güldürürken bir yandan da tanıdık bir iç sıkışmışlığa davet ediyor. Brunner, melodramın tuzaklarına düşmeden karakterin kırılganlığını sahici bir dille aktarmayı tercih ediyor; bu da filmi sıradan bir "kendini bulma" hikayesinden ayıran temel özellik oluyor. Thomas VDB ve Alison Wheeler gibi isimlerin katkısıyla şekillenen yan karakterler, ana hikayeyi taşıyan dinamik bir çevre oluşturuyor. Film boyunca kurulan ilişkiler, gerçek hayattaki bağların ne kadar karmaşık ve bir o kadar da kurtarıcı olabileceğini hatırlatıyor. Fransız bağımsız sinemasının son dönemde sıklıkla işlediği "sıradan hayatın sıradışı ağırlığı" temasını taşıyan yapım, izleyicide nostaljik bir tanışıklık duygusu uyandırıyor. Büyük dramatik kırılmalar yerine küçük anların birikimiyle ilerleyen bu anlatı, sabırlı izleyiciye sessiz ama kalıcı bir iz bırakıyor. Kendini hayatın akışında kaybetmiş herkese tanıdık gelecek bir hikaye.