Modernliğin gürültüsünden uzakta, küçük bir kasabanın sessizliğinde geçen bu İspanyol yapımı, hem komedi hem de romantizm arasında kendine özgü bir denge kurmaya çalışıyor. Merkezinde ineklerle ve toprakla iç içe geçmiş bir yaşamın içine düşen genç bir kadının hikayesi var. Kırsalın ritmine alışmak zorunda kalan bu karakter, hem köklü alışkanlıklarıyla hem de etrafındaki renkli insanlarla hesaplaşmak durumunda kalıyor. Cristina Fernández Pintado'nun yönettiği film, taşra yaşamının sadeliğini ve o sadeliğin altındaki insani karmaşayı birlikte işliyor. Büyük hayaller kuran ya da şehrin konforunu geride bırakan birinin küçük bir topluluğa ayak uydurma çabası, pek çok komedi filminin kalbinde yer alan evrensel bir temayı yansıtıyor. Ancak bu filmde arka planı oluşturan tarla kokusu ve ahır gürültüsü, anlatıya samimi bir dokunuş katıyor. Isabel Rocatti başrolde zorlu bir görev üstleniyor; hem güldürmeyi hem de duygusal bir bağ kurmayı hedefleyen bir karakter oynamak, özellikle bu tür dengeler söz konusu olduğunda kolay değil. Yanı başındaki deneyimli oyuncular ise hikayeye yerleşik bir sıcaklık sunuyor. Film, şehirle taşra arasındaki karşıtlığı ve ait olma duygusunu işlemesiyle tanıdık bir yolda ilerliyor. Kasabanın tuhaf ama sevecen sakinleri, romantik gerilimler ve beklenmedik bağlar bu yolculuğun renkleri haline geliyor. Kasvetli bir günde, fazla düşünmeden izlenecek, kırsalın huzurunu ve insanların birbirini bulma çabasını hafif bir dokunuşla anlatan bu yapım, sizi büyük bir şey vaat etmeden sıcak bir his bırakmayı hedefliyor.