1930'ların Fransa'sı, yalnızca siyasi çalkantılarla değil, toplumun derinliklerine işlemiş bir adalet bunalımıyla da boğuşmaktadır. Jean-Paul Salomé'nin yönettiği bu yapım, gerçek bir davadan ilham alarak o dönemin karanlık atmosferini büyük bir titizlikle yeniden inşa ediyor. Hikâye, adı etrafında sis perdesi örülmüş bir ölümle başlıyor; ardından devreye giren soruşturma, yalnızca bir suçu aydınlatmaya değil, dönemin Fransa'sında varoluşunu sürdürmeye çalışan insanların nasıl seçimler yapmak zorunda kaldığını gözler önüne sermeye başlıyor. Reda Kateb ve Sara Giraudeau'nun başı çektiği güçlü oyuncu kadrosu, karakterlere hem insan sıcaklığı hem de tarihsel ağırlık katıyor. Kateb'in ekrana taşıdığı figür, sistemin içinde doğruyu arayan, ancak bu arayışın bedelini her adımda hisseden biri olarak karşımıza çıkıyor. Giraudeau ise kendisinden beklenen dar çerçeveyi kıran, iradeyle şekillenen bir karakter sunuyor izleyiciye. Film, suç unsurunu bir iskelet olarak kullanıp üzerine çok daha katmanlı sorular örüyor: Adalet kimin için işler? Dönemin kırılgan siyasi ikliminde vicdan sahibi olmak ne anlama gelir? Salomé, bu soruları melodrama kaçmadan, gereksiz bir gerilim estirmeden soruyor; anlatısını temkinli ama bir o kadar da sürükleyici bir ritme oturtuyor. Görsel dil, o çağın bezginliğini ve boğuculuğunu soluyan mekânlarla besleniyor. Ne tamamen bir polisiye ne de salt bir döneme ithaf; ikisi arasında hassas bir denge kuruyor ve sonunda izleyiciyi hem düşünceli hem de derinden etkilenmiş bırakıyor. Tarihin tozlu sayfalarından çıkarılmış bu dava, bugünü okumak için son derece verimli bir ayna sunuyor.