Cornwall'ın ıssız kıyılarında, zamanın ve umudun birbirine karıştığı bir hikâye başlar. Denizle geçimini sağlayan insanların yüzyıllardır sürdürdüğü o kadim yaşam biçimi artık çürüyüp gitmektedir; balıkçı köyü harap, liman sessiz, gelecek belirsizdir. Tam da bu karanlık durgunluğun ortasında, eski limanda bir tekne belirir. Nevada Gülü, otuz yıl önce tüm mürettebatıyla birlikte denizin derinliklerine karışmış bir gemidir. Ama işte, sanki hiç gitmemiş gibi orada durmaktadır. Mark Jenkin, Cornwall'ı daha önce Bait ile sinema dünyasına farklı bir gözle tanıtmıştı. Orada da deniz, yalnızca bir arka plan değil, neredeyse bir karakter olarak karşımıza çıkmıştı. Nevada Gülü'nde ise Jenkin bu dili daha da derinleştiriyor; balıkçılığı, topluluk belleğini ve zamanın kırılganlığını birbirine örerek çok katmanlı bir anlatı kuruyor. Filmin atmosferi kasıtlı olarak ağır ve sisle kaplıdır; İngiltere'nin güneybatı ucundaki bu coğrafya, olağanüstü olanı son derece doğal bir şekilde kucaklıyor. Nick, genç ailesini geçindirme kaygısıyla bu gizemli teknede iş bulur. Yanında, geçmişinden bir kaçış arayan Liam da mürettebata dahil olur. İki adam, hem kendi hikâyeleriyle hem de anlamını tam kavrayamadıkları bir görevle yüzleşmek zorunda kalacaktır. George MacKay ve Callum Turner'ın bu rollerdeki performansları, filmin duygusal omurgasını taşıyor; her ikisi de sessizlikleriyle, bakışlarıyla, söylemedikleriyle konuşuyor. Film, zaman yolculuğunu bilim kurgunun parlak teknolojik sözlüğüyle değil, neredeyse mitolojik bir sadelikle ele alıyor. Buradaki zaman, hesaplanacak ya da kontrol edilecek bir şey değil; deniz gibi, rüzgâr gibi, kendine göre akan ve insanı içine çeken bir güç. Bu yaklaşım, Nevada Gülü'nü sıradan bir tür filmi olmaktan çıkarıp daha kalıcı bir şeye dönüştürüyor: Kayıp üzerine, kader üzerine ve küçük toplulukların kolektif hafızasının ne denli kırılgan olduğu üzerine derin bir meditasyon. Jenkin'in görsel dili her zamanki gibi çiğ ve ham; bu da filmin her karesinin gerçek bir yerde, gerçek rüzgârın altında çekilmiş hissini veriyor. Nevada Gülü, acelesi olmayan, seyircisine güvenen ve sorularını yanıtlamak yerine derinleştirmeyi tercih eden nadir türden bir film.