1960'ların sonunda Hollywood'un keşfettiği "yetişkin komedisi" furyası beraberinde pek çok unutulmuş yapım getirdi. Rod Amateau'nun yönettiği bu film de tam olarak o dönemin ruhunu taşıyor; hem iyi hem de kötü anlamda. Hikaye, Roma'da yaşayan ve kendini sanatına adayamayan, sürekli başka ilişkilerin girdabına çekilen genç bir oyun yazarı etrafında şekilleniyor. Ian McShane'in canlandırdığı bu karakter, yaratıcı blok ile kronik seks takıntısı arasında sıkışıp kalmış, bir türlü olgunlaşamayan modern erkeğin karikatürize bir portresi. Çözüm olarak başvurduğu psikanalist ise sorunu çözmek bir yana, tabloya yeni bir kaos katmanı ekliyor. Film, özünde 1965 yapımı "What's New Pussycat?" adlı Woody Allen klasiğinin daha mütevazı bütçeli, daha az ilhamlı bir devam niteliği taşıyor. Adını da o filmden miras alıyor. Ancak Allen'ın özgün yapıtındaki keskin nükteden ya da Peter Sellers'ın komik dehasından eser yok burada. Bunun yerine 1970'lerin başına ait serbest ahlak anlayışı, gevşek bir senaryo yapısına yerleştirilmiş. Severn Darden'ın oynadığı terapist karakteri filmin en renkli unsurlarından biri. Sahte bilimle, şarlatanlıkla iç içe geçmiş bu psikanalist tipi, dönemin sözde aydınlanmış entelektüel takıntısını iğneliyor. Beba Lončar ve Anna Calder-Marshall ise sınırlı da olsa varlık gösteren kadın oyuncular arasında öne çıkıyor. Roma'nın güzel mekânları görsel açıdan filme bir derinlik kazandırıyor olsa da bu güzellik hikayenin dağınıklığını örtmeye yetmiyor. Film, anlatmak istediği şeyin tam olarak ne olduğuna hiçbir zaman karar veremiyor gibi görünüyor. Bir yandan aşkı, öte yandan özgürlüğü, bir yandan da sanatçı ruhunu ele almaya çalışıyor ancak hiçbirinde yeterince derinleşemiyor. Dönemi merak eden, 1970'lerin başı Avrupa yapımı Amerikan komedilerine ilgi duyan ya da Ian McShane'in erken dönem performanslarını takip etmek isteyen izleyiciler için nostaljik bir keşif fırsatı sunuyor. Büyük beklentilerle değil, sinema tarihinin kenar notlarını okur gibi yaklaşmak gerekiyor bu yapıma.