Fransız komedisinin en eğlenceli geleneklerinden biri olan aile kaosunu, bu kez dolandırıcılık dünyasının karanlık köşeleriyle buluşturan bir yapıt söz konusu. Ludovic Bernard'ın yönettiği film, yüzeyde neşeli bir suç komedisi gibi görünse de altında aile bağlarının ne denli dayanıklı — ya da ne denli kırılgan — olduğunu sorgulatan ince bir gerilim barındırıyor. Hikâye, görünürde kusursuz bir aile tablosu çizen ama aslında her biri kendi düzenini kurmuş bireylerden oluşan bir yapıyı mercek altına alıyor. Arnaçlar, planlar, kimlikler ve roller iç içe geçtikçe izleyici kendini hem güldüren hem de "sıradaki hamle ne olacak?" sorusunu sormaktan alıkoyamadığı bir tempoya kaptırıyor. Audrey Fleurot ve Ramzy Bedia'nın ekran kimyası, filmin omurgasını oluşturuyor; ikili hem zamanlaması mükemmel komik anlar yaratıyor hem de karakterlerine gerçek bir derinlik kazandırıyor. Alan Cumming ise hikâyeye uluslararası bir lezzet ve öngörülemeyen bir enerji katıyor. Film boyunca aile kavramının ne anlama geldiği, güvenin nasıl inşa edilip nasıl çöktüğü gibi temalar, hiçbir zaman ağırbaşlı bir dille dayatılmıyor; aksine seyirciye kahkaha arasında sızıyor. Bu hafiflik, yapıtın en büyük erdemi. Ağır mesajlar taşıyan bir film izlediğinizi fark etmiyorsunuz bile. Fransız komedilerini sevenler, suç türüne gönül verenler ya da sadece iyi yazılmış diyalogların ve ustalıklı oyunculukların tadını çıkarmak isteyenler için keyifli ve tatmin edici bir deneyim sunuyor.