Hiroshi Sakurazaka'nın aynı adlı kült romanından uyarlanan bu anime film, izleyiciyi hem savaşın amansız tekrarına hem de bir insanın bu tekrar içinde nasıl dönüştüğüne dair derin bir sorgulamaya davet ediyor. Uzaylı varlıkların dünyayı istila ettiği yakın bir gelecekte, genç ve deneyimsiz bir asker olarak cepheye atılan Keiji Kiriya, ilk muharebe görevinde hayatını kaybeder. Ancak ölüm onun için bir son değil, yalnızca yeni bir başlangıcın işaretidir; çünkü o, aynı günün tam ortasında tekrar tekrar uyanmaya mahkûm olduğunu fark eder. Studio 4°C'nin görsel diliyle hayat bulan yapım, zaman döngüsü fikrine yalnızca bir kurgu aracı olarak değil, varoluşsal bir ağırlık taşıyan bir yapı olarak yaklaşıyor. Her ölüm, bir öğrenme anına; her diriliş, biraz daha acımasızlaşmış bir bilince dönüşüyor. Savaşın mekanik tekrarı içinde karakterin insanlığını koruyup koruyamayacağı sorusu, filmin tam merkezine oturuyor. Romanın daha önce Tom Cruise'lu Edge of Tomorrow adıyla Hollywood'da beyazperdeye taşındığını hatırlarsak, bu uyarlamanın kaynak malzemeye çok daha yakın durduğu ve anime'nin sunduğu anlatı serbestisiyle bazı sahnelerin çok daha sert ve ham bir dille işlendiği dikkat çekiyor. Kenichiro Akimoto, ilk uzun metraj denemesinde yönetmenlik stilini henüz tam anlamıyla oturtsun ya da oturturmasın, ortaya koyduğu tempo ve görsel yoğunluk, türün hayranlarını ekrana bağlamaya yetiyor. Aksiyon sekanslarının gürültüsünün ardında, tekrarın içinde anlam arayan bir bireyin sessiz çığlığı duyulmak isteniyor. Bu denge her zaman mükemmel kurulamamış olsa da filmin yarattığı gerilim ve atmosfer, onu unutulmaya değil hatırlanmaya daha yakın bir yere koyuyor.