Aşk, insanı güzel şeylere yönelttiği kadar karanlık sulara da sürükleyebilir. Ugly Story, bu gerçeği Hint sinemasının dramatik ve gerilim dolu diliyle işleyen, izleyiciyi hem duygusal hem de psikolojik açıdan zorlayan bir yapıt olarak karşımıza çıkıyor. L. Pranava Swaroop'un yönetmen koltuğuna oturduğu film, romantizm ve gerilimi alışılmadık bir biçimde harmanlıyor. Yüzeyde bir aşk hikâyesi gibi görünen bu anlatı, zamanla farklı bir boyut kazanıyor ve seyirciyi bambaşka bir yere taşıyor. Nandu Vijay Krishna ve Avika Gor'un başrolü paylaştığı yapım, iki insan arasındaki bağın ne denli kırılgan, ne denli tehlikeli olabileceğini sorguluyor. Filmin atmosferi en dikkat çekici unsurlarından biri. Romantik sahnelerin gerisinde her daim bir huzursuzluk hissi seziliyor; sanki ekrandaki her güzel an bir sonraki fırtınanın habercisi gibi. Bu gerilim, dramatik örgüyle o kadar iç içe geçiyor ki izleyici nerede duracağını bilemez hale geliyor. Swaroop, anlatısını yavaş yavaş ördüğünden duygusal yatırım yapmak için alan tanıyor; ancak bu alanlarda biriken baskı hiç azalmıyor. Ravi Teja Mahadasyam, Pragya Nayan Sinha ve Shivaji Raja gibi isimlerin kadroyu desteklemesiyle karakterler arası ilişki dinamikleri derinleşiyor. Özellikle yan karakterlerin ana çatışmayı nasıl şekillendirdiği, filmin dramaturgisinin en ilgi çekici yanlarından birini oluşturuyor. Ugly Story, mükemmel olmak gibi bir iddiada bulunmuyor; nitekim aldığı puanlar da bunu açıkça ortaya koyuyor. Ancak kusurlarının ötesinde, türler arası geçişkenliğiyle ve bu geçişi duygusal düzeyde hissettirme çabasıyla öne çıkıyor. Hint melodramının köklü geleneğini çağdaş bir gerilim anlayışıyla birleştirme denemesi olarak değerlendirilebilir. Bu deneme zaman zaman tökezlese de seyirciyi kayıtsız bırakmıyor. Aşkın çirkin bir hikâyeye dönüşebildiği anlarda ne hissedersiniz? Cevabı bulmak için ekrana bakmanız yeterli.