Fransız komedisinin sıcak ve neşeli atmosferini taşıyan bu yapım, hayatın olağan akışında sıkışıp kalmış bir karakterin beklenmedik bir dönüşüm serüvenini mercek altına alıyor. Léo Grandperret'nin yönetiminde şekillenen film, gündelik hayatın içindeki küçük çılgınlıkları ve insanın kendini aşma çabasını eğlenceli bir gözle ele alıyor. Manu Payet'nin canlandırdığı karakter, izleyiciye ilk andan itibaren tanıdık geliyor; çünkü o, hepimizin bir şekilde tanıdığı, belki de aynada gördüğü türden biri. Hedeflerinin çok gerisinde kalmış, hayatın koşturmacasında kendini kaybetmiş, ama bir yerlerde hâlâ büyük hayaller besleyen sıradan bir adam. Filmin başında bu karakterin içinde bulunduğu durum hem güldürücü hem de tuhaf bir şekilde dokunucu; çünkü komedi burada sadece güldürmek için değil, biraz da ayna tutmak için kullanılıyor. Elisa Murphy, Melha Bedia ve Thomas Krutmann gibi isimlerin kattığı rengarenk yan karakterler, filmin ritmini canlı ve enerjik tutuyor. Her biri kendi çizgisinde belirgin ve eğlenceli, senaryonun genel havasına uyum sağlarken hikayeye ayrı bir derinlik katıyor. Fransız komedisinin sevdiğimiz o hafifliği ve zekası burada da kendini gösteriyor; diyaloglar doğal akıyor, durumsal komedi ise asla zorlama hissettirmiyor. Film, izleyiciye ağır bir mesaj yüklemeye çalışmıyor; bunun yerine gülerek düşündürmeyi tercih ediyor. Kendini geliştirme temasını bu denli hafif ve keyifli bir formatta işleyen yapımlar her zaman seyirciye iyi hissettiriyor. Rahat bir akşam için biçilmiş kaftan.