Tek başına anne olma kararı, cesaret gerektiren bir seçimdir; ama bu seçimin beraberinde getirdiği sorular bazen yıllar sonra kapıya dayanabilir. Norveçli yönetmen Janicke Askevold'un 2025 yapımı filmi, sperm donörü aracılığıyla çocuk sahibi olan bir kadının hikâyesini, hem güldürürken hem de derinden düşündüren bir tonla perdeye taşıyor. Lisa Loven Kongsli'nin canlandırdığı baş karakter, hayatını kendi koşullarında kurmuş, bağımsız ve güçlü bir kadın. Ama o titizlikle inşa ettiği düzen, biyolojik babanın yeniden sahneye çıkmasıyla sarsılmaya başlıyor. Askevold bu noktada melodrama kaçmak yerine karakterini gerçekçi bir iç hesaplaşmanın içine çekiyor: Anne olmak ne anlama gelir, aile neden ibarettir ve bir çocuğun geçmişine dair hakikat ne zaman paylaşılmalıdır? Film, Norveç'in yanı sıra Letonya, Litvanya, Danimarka ve Finlandiya'nın ortak yapımı olarak hayat buluyor; bu çok uluslu dokunuşun getirdiği olgunluk, anlatıya yansımış gibi hissettiriyor. Komedi ve dram arasındaki dengeyi ustalıkla kuran senaryo, izleyiciyi zaman zaman güldürürken hemen ardından karakterin yükünü hissettirmeyi başarıyor. Herbert Nordrum ve Rolf Kristian Larsen ise Kongsli'nin performansını destekleyen güçlü bir oyuncu kadrosuyla filmin duygusal altyapısını sağlamlaştırıyor. Solomamma, modern annelik ve kimlik üzerine kolay yanıtlar sunmak yerine doğru soruları sormayı tercih eden, samimi ve yerli yerinde bir film. Skandinav sinemasının insan ilişkilerine yakın duran geleneğini sürdürürken, evrensel bir deneyimi seyirciye nazikçe uzatıyor.