Savaşın en karanlık köşelerinde bile insanın kendine özgü bir mizah duygusu ve dayanışma içgüdüsü hayatta kalmayı başarır. Chen Sicheng'in yönetmenliğini üstlendiği bu Çin yapımı, drama ile komedinin alışılmadık birleşiminden doğan, hem yürekleri sıkıştıran hem de zaman zaman beklenmedik biçimde güldüren bir atmosfer kuruyor. Film, birbirinden farklı geçmişlere ve karakterlere sahip on kişilik bir grubun etrafında şekilleniyor. Bu insanlar, sıradan koşullarda bir arada olmayı asla tercih etmeyecek türden; kimi kırılgan, kimi ukala, kimi sessiz sedasız. Ancak içinde bulundukları durum onları ortak bir paydada buluşturuyor ve bu zorunlu birliktelik, hem acı hem de tuhaf bir şekilde eğlenceli anlar doğuruyor. Chen Sicheng, daha önceki çalışmalarında da gösterdiği gibi popüler türlerle oynamayı ve onları beklenmedik yönlere çekmeyi seviyor. Burada da benzer bir cesaret göze çarpıyor; trajik bir zemin üzerine insani sıcaklık ve absürt bir hafiflik inşa ediyor. Jiang Long, Qi Xi ve Yang Chaoyue gibi birbirinden farklı oyunculuk stillerine sahip isimlerin bir arada yarattığı topluluk hissi, filmin en belirgin gücü. İzleyiciye tek tip bir duygu sunmak yerine sürekli değişen bir his yelpazesi sunuluyor; bir sahnede neredeyse gülmek üzereyken bir sonrakinde kendinizi boğazınıza düğümlenen bir şeyi yutmaya çalışırken bulabilirsiniz. Bu iki zıt uç arasındaki gerilim, filmin anlatısına özgün bir dinamizm katıyor. Kalabalık bir kadronun dağılmadan bir arada tutulduğu, her karaktere nefes aldıracak alan açıldığı nadir yapımlardan biri olma iddiasıyla öne çıkıyor.