Yaz sıcağının en şiddetli anında bir yüzme havuzu, sadece serinlemenin değil; büyümenin, değişimin ve kaybolup giden çocukluğun da mekânı olabilir. Natascha Beller'in yönettiği bu film, tam da bu duyguyu yakalamaya çalışıyor: Henüz ergenliğin eşiğinde duran bir grup çocuğun, bir yaz boyunca yaşadığı o kırılgan ve bir daha geri gelmeyen anları. Hikâye, birbirinden farklı karakterlerin aynı havuzun etrafında kesişen yollarıyla şekilleniyor. Kimi zaman gülünç, kimi zaman yürek sıkıştıran bu yolculuk; arkadaşlığın ne anlama geldiğini, kimliğin nasıl biçimlendiğini ve çocukluktan yetişkinliğe geçişin ne kadar sessiz ama sarsıcı olduğunu sorguluyor. Film, bu yaş grubunu romantize etmeden, abartmadan ele alıyor; aksine küçük anların içindeki büyük gerçekleri sabırla arıyor. Neah Hefti ve Alva Maurer başta olmak üzere genç oyuncu kadrosu, sahneye taşıdıkları doğallıkla filmin omurgasını oluşturuyor. Karakterlerin hepsinde tanıdık bir şeyler var; o yaşta hepimizin içinde hissettiğimiz ama kelimeye dökemediğimiz o belirsiz his, ekranda somut bir biçim buluyor. Komedi, dram ve aile sinemasının sınırlarında gezinen film, bu üç türü birden memnun etmeye çalışmak yerine aralarındaki geçişkenlikten bir dil yaratmayı seçiyor. Sonuç olarak ortaya çıkan şey; nostaljik ama sentimental olmayan, eğlenceli ama yüzeysel kalmayan bir yaz hikâyesi. Havuz kenarında geçen bu anlar, perdede söndükten sonra da zihinlerde bir süre daha takılı kalmayı başarıyor.