Kudüs'ün ultra-Ortodoks Yahudi mahallesi Mea Shearim, hem derin bir inancın hem de yoksulluğun iç içe geçtiği bir dünya sunar. İşte bu dünyada, Sukkot bayramını hakkıyla kutlamakta zorlanan yoksul ve çocuksuz bir çift, mucizeye olan inançlarını hiç yitirmez. Moshe ve eşi Mali, ellerinde neredeyse hiç para olmadan bu kutsal günleri karşılamaya çalışırken beklenmedik bir şekilde hem ihtiyaçları için kaynak bulurlar hem de kapılarına iki tuhaf ve sorunlu misafir gelir. Filmin kalbi, inanç ile sınav arasındaki o ince çizgide atar. Sukkot, Yahudi geleneğinde misafirperver olmanın sembolü bir bayramdır; ancak filmde bu misafirperverlik, karakterlerin sabır ve imanını zorlayan gerçek bir sınava dönüşür. Gidi Dar, bu dini arka planı asla didaktik bir araca dönüştürmez; aksine, inancın insanları hem nasıl ayakta tuttuğunu hem de ne denli kırılgan bir zemin üzerine kurulu olduğunu sade ama etkili bir anlatımla gözler önüne serer. Shuli Rand, senaryoyu bizzat kaleme almış ve başrolü de üstlenmiş; bu durum filmin otantik dokusuna doğrudan katkı sağlar. Ultra-Ortodoks topluluktan oyuncularla çekilen yapım, klişelerden uzak, içeriden bir bakış açısı sunar. Komedi ve dram arasındaki ince dengeyi başarıyla koruyan film, sadece Yahudi izleyicilere değil, inancın ve ailenin evrensel temalarına dokunan herhangi bir seyirciye de samimi ve sıcak bir deneyim yaşatır.