Kimi zaman bir aile, yıllar içinde birbirinden o kadar uzaklaşır ki aralarındaki mesafeyi kapatmak için sıradan bir vesile yetmez; bunun için bambaşka, beklenmedik bir şeye ihtiyaç duyulur. Rosanne Pel'in yönettiği bu Alman yapımı dram, birbirinden kopuk iki kız kardeşin annesinin hastalığı ya da ölümü gibi ağır bir gerçeklikle aynı çatı altında buluşmasını ve bu zorlu süreçte aralarındaki eski yaraları, kırılmaları ve sessizlikleri yeniden yüzleşmek zorunda kalmalarını konu alıyor. Hikâyenin merkezinde ise oldukça alışılmadık bir unsur var: bir eşek. Bu sıradan görünen hayvan, karakterlerin duygusal dünyasında beklenmedik bir ayna işlevi görüyor. Jil Krammer, Susanne Wolff ve deneyimli Hildegard Schmahl gibi güçlü isimlerin bir arada göründüğü filmde, oyunculuk katmanları hikâyeyi salt bir aile dramasının ötesine taşıyor. Carla Juri ve Thekla Reuten'in de kadroya katılmasıyla ekran önünde kurulan bu kadın enerjisi, filmin anlatısına hem kırılganlık hem de sert bir gerçekçilik kazandırıyor. Pel, pastoral bir atmosfer içinde geçen bu hikâyeyle anne-kız ilişkisinin ve kardeşlik bağının ne denli karmaşık ve çok katmanlı olabileceğini sorguluyor. Suçlamalar, pişmanlıklar ve söylenemeyen sözler; kırsal bir mekânın sessizliğinde, bir eşeğin varlığında yavaş yavaş yüzeye çıkıyor. İzleyiciyi büyük aksiyon sahneleriyle değil, bakışlar, duraksamalar ve uzun suskunluklarla sürüklemeyi hedefleyen bu yapım, sabırlı sinemayı sevenler için derin bir deneyim vaat ediyor.