İsviçre yapımı bu film, yüzeysel bakıldığında sıradan bir aile komedisi gibi görünse de asıl gücünü insan ilişkilerinin kırılgan dokusunu mercek altına almasından alıyor. Yönetmen Pierre Monnard, Betty adlı orta yaşlı bir kadının hayatındaki ani bir kırılma anını başlangıç noktası olarak seçiyor ve izleyiciyi bu karakterin hem güldürücü hem de derinden düşündürücü yolculuğuna ortak ediyor. Sarah Spale'in titiz oyunculuğuyla hayat bulan Betty, uzun yıllar boyunca başkalarının ihtiyaçlarını kendi isteklerinin önüne koymuş, kendisini ailesine ve çevresine adamış bir kadın portresi çiziyor. Ancak bir noktada bu düzenin altında biriken gerilim yüzeye çıkmaya başlıyor ve Betty kendisini hem tanıdık hem de bambaşka bir hayatın eşiğinde buluyor. Film, komedi ve drama arasındaki dengeyi ustalıkla kuruyor. Güldürürken sızlatıyor, hafiflerken aniden derinleşiyor. Bu iki ton arasındaki geçişler çoğu zaman gerçek hayatın kendisini andırıyor; çünkü hayat da tam olarak böyle işliyor, neşeyle hüznü yan yana sunuyor. Monnard, bunu yapay bir çarpışma olarak değil, organik bir bütün olarak perdeye taşımasını biliyor. Martin Vischer ve Rabea Egg başta olmak üzere destekleyici kadronun katkılarıyla Betty'nin etrafındaki ilişki ağı oldukça inandırıcı bir hal alıyor. Küçük jest ve diyaloglar, karakterler arasındaki güç dengesini ve duygusal hesaplaşmaları sessiz ama etkili biçimde aktarıyor. Hallo Betty, özellikle orta yaş, kimlik arayışı ve toplumsal beklentiler üzerine düşünmek isteyenler için hem eğlenceli hem de sarsıcı bir deneyim sunuyor. İzleyiciyi rahat bir gülümsemeyle salondan çıkarmıyor; onun yerine, çıkarken kendi hayatına dair birkaç soru işareti taşımasını sağlıyor.