Bir annenin kaybı, bazı filmlerde yalnızca bir arka plan öğesi olarak kalır. Argentinalı yönetmen Mauro Iván Ojeda'nın elinde ise bu kayıp, izleyiciyi içine çeken karanlık ve bunaltıcı bir varoluş sorusuna dönüşür. Memoria de una madre, anne yas tutarken geride kalan bir çocuğun, geçmişin ağırlığı altında nasıl şekillendiğini korku türünün kendine özgü diliyle aktarıyor. Film, annesini kaybeden genç bir karakterin gözünden ilerliyor. Ancak bu, sıradan bir yas hikayesi değil. Evde kalan sessizlik, hatıraların yüklediği görüntüler ve giderek bulanıklaşan gerçeklik sınırı, izleyiciye hem psikolojik hem de doğaüstü bir gerilim sunuyor. Latin Amerika korku sinemasının son yıllarda güçlü biçimde ortaya koyduğu o kendine özgü atmosfer burada da kendini hissettiriyor: Yavaş ilerleyen, soluk kesici ve derinin altına işleyen bir huzursuzluk. Santino Resta ve Julieta Palermo'nun performansları filmin duygusal çekirdeğini taşırken, Ojeda'nın kadrajları ve görsel tercihleri kaybın somut olmayan ağırlığını perdede somutlaştırıyor. Hafıza ile gerçeğin birbirine karıştığı anlar, izleyiciyi karakterin zihinsel durumuna sürüklüyor ve bu sürüklenme filmin en güçlü yanlarından birini oluşturuyor. Memoria de una madre, aile bağlarının ne kadar derin izler bıraktığını ve bu izlerin bazen ne denli ürkütücü bir biçimde geri döndüğünü sorgulayan, türünün alışılmış kalıplarını zorlayan bir yapım olarak öne çıkıyor.