İspanyol korku sinemasının doğaüstü gerilim arayışlarına yeni bir halka ekleyen yapım, bir ailenin yeni bir eve taşınmasıyla birlikte başlayan karanlık bir süreci konu alıyor. Miguel Ángel Lamata'nın yönetmenliğinde şekillenen film, ev-hapis imgesiyle ördüğü atmosferini başından itibaren kasvetli bir gerilimle besliyor. Amaia Salamanca ve Eduardo Noriega'nın başrolleri paylaştığı hikâye, sıradan bir aile tablosunun ardına gizlenmiş gizemi usul usul gün yüzüne çıkarıyor. Filmin merkezinde, yeni yaşamlarını kurmaya çalışan bir çiftin karşılaştığı açıklanamaz olaylar yer alıyor. Ev, kendi geçmişini taşıyan ağır bir varlık gibi davranmaya başlayınca aile içindeki dengeler de sarsılmaya başlıyor. Genç Cosette Silguero'nun canlandırdığı çocuk karakter ise filmin ruhsal gerilimini besleyen önemli bir eksen olarak öne çıkıyor. Lamata, görsel dili ve mekânın yarattığı klostrofobik hissi ön plana alarak izleyiciyi sürekli teyakkuzda tutmayı hedefliyor. İspanyol doğaüstü sinemasının tanıdık unsurlarını kullanan yapım, annenin algısıyla şekillenen öznel bir korku deneyimi sunuyor; gerçek ile hayal arasındaki sınırın giderek bulanıklaştığı bu evrende izleyici de karakterle birlikte hangi tarafta durduğundan emin olamıyor. Yüksek bütçeli bir prodüksiyon kalitesine sahip olsa da filmin TMDB puanının ılımlı kalması, türün meraklılarını hayal kırıklığına uğratmayacak ancak çıtayı da yükseltmeyecek bir deneyimi işaret ediyor. Yine de Salamanca'nın güçlü performansı ve atmosferik kurgusuyla gecenin ilerleyen saatlerinde izlenmek üzere iyi bir tercih olarak öne çıkıyor.