Okul yılının sona ermesiyle birlikte özgürlük sarhoşluğu yaşayan bir grup genç, uzun süredir hayal ettikleri tatili gerçeğe dönüştürür. Şehrin gürültüsünden uzakta, tenha bir evde birkaç gün geçirme fikri kulağa mükemmel gelir; gülmek, eğlenmek ve belki de hayatlarının en güzel anılarını biriktirmek için tam bir fırsat. İlk başta her şey gerçekten bu kadar saf ve umut doludur. Ömür Çalışkan'ın yönettiği Tatil, bu masum başlangıcı zamanla kendi içine hapseden bir gerilim atmosferine dönüştürüyor. Film, izole bir mekânı klasik korku unsurlarıyla buluşturan ama bunu belirli bir geçmişin ağırlığına yaslandırarak yapan bir yapı sunuyor. O evin duvarları arasında yıllar önce yaşananlar, bugünkü neşeli ziyaretçilerle sessizce örtüşüyor. Geçmişin izleri silinmemiş, sadece görünmez olmuş. Korku sinemasının en etkili olduğu an, tehlikenin açıkça değil, sezdirildiğinde geldiği andır. Tatil de tam bu noktada çalışıyor; kahramanların umursamazlığı ile seyircinin farkındalığı arasındaki gerilim, filmin asıl motorunu oluşturuyor. Ömer Kılıç ve Aslı Balcı başta olmak üzere genç kadro, bu tedirgin edici atmosferi taşıyacak bir doğallıkla ekrana yansıyor. Yerli korku sinemasının seyirciyle kurduğu ilişkiyi sorgulayan, tanıdık bir formülü kendi diliyle yeniden yazmaya soyunan bir yapım olarak dikkat çekiyor.