Bazen bir hikâye, sizi alıp götürür; nereye vardığınızı anlayamadan kendinizi bambaşka bir dünyanın içinde bulursunuz. Mario Viella'nın yönettiği bu İspanyol yapımı, tam da böyle bir deneyim sunuyor. Yedi köyün arasında, gerçekle masalın birbirine karıştığı bir coğrafyada geçen bu macera, adını taşıdığı giysinin ağırlığını omuzlarında hisseden bir kadın figürü üzerine kurulu. Yaiza Martínez'in canlandırdığı Doña Quijuca, sıradan bir karakter değil; çevresindeki dünyayı kendi gözüyle yeniden biçimlendiren, çoğu zaman anlaşılamayan ama hiç yılmayan bir ruh. Filmin atmosferi, fantastik unsurları zorlamadan, neredeyse fısıldayarak sunar. Büyü burada görkemli değil, kırılgan; tehlike devasa değil, sinsi. Köyler arasındaki yolculuk yalnızca coğrafi değil, aynı zamanda içsel bir sorgulama. Viella, kamerayla şiir yazar gibi çerçeve kuruyor ve her sahneye görünenden fazlasını sığdırıyor. Carlos Martínez ve Violeta Artigas gibi isimlerin de yer aldığı güçlü oyuncu kadrosu, bu dünyanın inandırıcılığını pekiştiriyor. Yönetmenin bizzat oyunculuk yaptığı bu yapım, aynı zamanda kişisel bir ifade biçimi olarak da okunabilir. Cervantes'in ölümsüz kahramanına yapılan bu örtük göndermeden beslense de, Doña Quijuca kendine ait bir dili ve ritmi olan, kökleri gelenekte ama bakışı çok daha özgür bir eser izlenimi bırakıyor. Macera ve fantastik türlerini seven izleyiciler için sıradışı bir keşif fırsatı sunuyor; ancak asıl hitap ettiği kitle, sinema deneyimini salt eğlencenin ötesinde arayanlar.