Yas ile lanet, nadiren bu kadar iç içe geçer. Ahmet Toklu'nun yönettiği Hannas 3, anne olma özlemini ve kayıp acısını korku türünün karanlık atmosferiyle harmanlayarak izleyiciyi hem duygusal hem de gerilim dolu bir deneyime sürüklüyor. Nilay Deniz'in canlandırdığı Ayşe, derin bir yası taşıyan bir sosyal medya fenomeni olarak karşımıza çıkıyor. Trajik bir kaza sonucu bebeğini kaybetmiş, bu yıkımın gölgesinde nefes almaya çalışan bir kadın. Eşi Ali ile birlikte dinlenmek ve belki de biraz iyileşmek umuduyla yola çıktıklarında, gittikleri köy evinin onlara sunacağı şeyin huzurdan çok uzak olduğunu bilmiyorlar. Bu tercih, filmin bütün atmosferini belirleyen o kırılgan an oluyor. Türk korku sinemasının son dönemde giderek daha fazla önem verdiği "lanetli mekan" geleneğini sürdüren film, folklorik karanlığı ve toplumsal örselenmişliği bir araya getiriyor. Sessizce bekleyen bir ev, ödenmemiş hesaplar, kayıp bebekler ve ahların biriktiği topraklar... Hannas 3, salt gerilim kurmakla yetinmiyor; Ayşe'nin kırılganlığını bir ayna olarak kullanarak izleyiciyi de o evle yüzleşmeye zorluyor. Can Güreler'in canlandırdığı Ali karakteri ise filmin duygusal dengesinde ilginç bir ağırlık noktası oluşturuyor. Zeynep Yaylıcıoğlu ve Melih Çardak'ın katkılarıyla şekillenen kadro, bu kasvetli atmosferi taşıyacak güçte görünüyor. Kayıpla yüzleşmenin bazen içimizden değil, dışarıdan bir varlık aracılığıyla geldiğini hissettiren Hannas 3, izleyicide uzun süre silkinemeyen bir tedirginlik bırakmayı hedefliyor.