Sevginin kendisi kadar gizemli olan o eşik, yani henüz âşık olmadan önceki an, pek çok hikâyenin gözden kaçırdığı bir duygu coğrafyasıdır. Beda Docampo Feijóo ise kamerasını tam da bu belirsiz ve kırılgan bölgeye çeviriyor. Antes del Amor, adından da anlaşılacağı üzere aşkın kendisini değil, aşka giden yolu mercek altına alıyor. Duygunun henüz bir isim almadığı, kalbin tanımlamakta güçlük çektiği o tuhaf ve tedirgin edici geçiş dönemini anlatıyor. Marta Belmonte ve Juan Grandinetti'nin başı çektiği kadro, bu hassas dengeyi taşımak için oldukça yerinde bir seçim. İki karakterin arasında gelişen ilişki, büyük jest ve dramatik patlamalar yerine bakışlara, sessizliklere ve yarım kalan cümlelere yaslanıyor. İspanyol sinemasının duygusal derinliği ile karakterlere yakın durma alışkanlığı bu filmde de kendini hissettiriyor. Docampo Feijóo, hikâyesini gereksiz süslemelerden arındırarak sade bir dille anlatmayı tercih ediyor. Bu sadelik, zaman zaman izleyiciyi rahatsız edebilecek kadar dürüst bir atmosfer yaratıyor; çünkü ekrandaki karakterler bazen bizim de içimizde bıraktığımız o yarı dile gelmiş duyguları yaşıyor. Romantik drama türünün kalıplarına uymayan bu yapım, mutlu sona veya gözyaşına kolay kolay teslim olmuyor. Bunun yerine izleyiciyi daha çetrefilli bir soruyla baş başa bırakıyor: Bir duygunun başladığını ne zaman kabul ederiz, ne zaman kaçınırız? Roberto Enríquez ve Aida Folch'un desteklediği yan karakterler de bu soruya farklı pencereler açarak filmin dokusunu zenginleştiriyor. Acelesi olmayan, duygusal zekâya değer veren seyirciler için ilgi çekici bir deneyim.