Kimi zaman bir hikâye, anlatıldıktan sonra bile insanın içinde bir şeylerin eksik kaldığı hissini bırakır. "Ya farklı olsaydı?" sorusu, geride dönen bir melodiye dönüşür. Luise Motsch'un yönetmenliğini üstlendiği bu yapım tam da bu sorudan besleniyor; geçmiş, şimdiki zaman ve henüz yazılmamış gelecek arasında gidip gelen duygusal bir yolculuğa sürüklüyor izleyiciyi. Franziska Glutig'in canlandırdığı genç kadın karakterin etrafında şekillenen bu hikâye, romantizmi sıradan bir duygu olarak ele almıyor. Aksine, aşkı zamanın içinde bir deneme yanılma süreci olarak sunuyor; kararların, anların ve tercihlerin ne denli kırılgan olduğunu sezdirio. Fantastik unsurun devreye girdiği noktada gerçekçilik ile büyü arasındaki sınır incelikle yönetiliyor. Bu karışım izleyiciyi hem duygusal hem de zihinsel olarak meşgul ediyor. Alman yapımının tonu, ağır bir melankoliye saplanmak yerine umudun içinden geçen bir özlemle ilerliyor. Genç oyuncu kadrosu, özellikle Konstantin Schoser ve Leander Lucas, bu hassas dengeyi taşımakta başarılı görünüyor. Film, seyirciyi karakterlerle birlikte sorgulatıyor: Bir şeyi "daha iyi" yapma fırsatı gerçekten verilseydi, insan hangi bedeli öderdi? Başlıktaki "ama daha iyi" ifadesi de bu yüzden yalnızca bir söylem olarak kalmıyor; tüm yapıya sinen varoluşsal bir soru işaretine dönüşüyor. Romantik dram türünü sevenler için duygusal bir keşif sunması kuvvetle muhtemel olan bu yapım, yalın bir anlatımın da bazen en derin izleri bırakabileceğini hatırlatıyor.