Bazı inançlar korur. Bazıları ise içten içe yıkar. Zachary Stanley'nin yönettiği Faithless, dini inanç ile psikolojik çöküş arasındaki ince sınırda gezinen, boğucu bir gerilim hikâyesi olarak dikkat çekiyor. Film, görünürde sıradan bir yaşamın içine gizlenmiş derin bir huzursuzluğu mercek altına alıyor; inancın bir sığınak mı yoksa bir hapishane mi olduğunu sorgulatıyor izleyiciye. Alyssa Rhianna, Leilah Foster ve Savannah Sumerlin'in oluşturduğu küçük kadro, filmin yüklü atmosferini taşıyan temel direkler olarak öne çıkıyor. Stanley, geniş bir mekâna ya da karmaşık bir kurguya ihtiyaç duymadan seyirciyi içine çeken, kendi kendini sıkıştıran bir anlatı tercih etmiş. Bu tür yapımlarda mekânın ve ilişkilerin nasıl bir baskı aracına dönüşebileceği ustalıkla işlendiğinde, izleyici perdeye baksa da aslında kendi içine bakıyor gibi hisseder. Faithless tam da o etkiyi yaratmaya çalışıyor. Dini temalar çoğu zaman sinemada ya yüceltme aracı ya da doğrudan şeytanlaştırma malzemesi olarak kullanılır. Burada ise çok daha sessiz ve sinsi bir yol izleniyor gibi görünüyor; inanç bir zemin olarak değil, üzerine inşa edilmiş ama çatlayan bir yapı olarak resmediliyor. Psikolojik gerilimin bu tür anlatılarda yarattığı gerçek korku, canavar ya da doğaüstü bir güçten değil, insanın kendi zihninden ve en yakınındaki insanlardan kaynaklanıyor. Henüz gösterime girmemiş olan Faithless, sınırlı bütçeli bağımsız yapımların sunduğu ham ve dürüst anlatı geleneğine bağlı kalıp kalmadığını zamanla kanıtlayacak. Ama vaat ettiği atmosfer, merak uyandırmaya yeterli.