Eğitim kavramına bu kadar içten ve özverili yaklaşan yapıtlar çok az sayıda karşımıza çıkar. Levent Demirkale'nin yönetmenliğinde hayata geçirilen Selam, idealist üç öğretmenin hikâyesini aynı anda üç farklı kıtada örüyor; Bosna Hersek, Afganistan ve Senegal'i tek bir filmin çatısı altında buluşturuyor. Bu coğrafi cesaret bile başlı başına kayda değer bir özellik: Türk sinema tarihinde üç kıtada birden çekilen tek yapıt olma özelliğini taşıyor. Harun, Zehra ve Adem; ailesini, sevdiklerini ve rahatını geride bırakarak dünyanın uzak ve zorlu coğrafyalarına adım atan öğretmenler. Kimisi hamile eşini bırakıp savaşın izlerini taşıyan topraklara yürüyor, kimisi içinde sakladığı bir sevdayla yüzleşmek zorunda kalıyor, kimisi ise kendi geçmişiyle hesaplaşmaya hazırlanıyor. Film, bu üç karakterin paralel yolculuklarını keserek anlatıyor ve her biri ayrı bir dünyanın kapısını izleyiciye aralıyor. Selam'ın asıl meselesi eğitimden çok insanın özveriye olan kapasitesi. Yoksulluğun ve çatışmanın gölgesindeki topraklarda ders vermek, yalnızca bilgi aktarmakla sınırlı değil; bir var oluş biçimi olarak sunuluyor. Film zaman zaman didaktik bir tona kaysa da gerçek mekânlarda gerçek insanlarla kurduğu temas, ona belgesel bir sıcaklık ve samimilik katıyor. İzleyiciyi büyük sorular sormaya değil, sessiz bir minnetle bakmaya davet eden naif ama yürekten bir yapıt.