Bollywood'un altın çağını simgeleyen yapıtlar arasında adını kalıcı olarak kazıyanlar azdır. Aditya Chopra'nın yönetmenlik koltuğuna ilk kez oturduğu bu film, 1995 yılında vizyona girdiğinde sıradan bir romantik hikâye sunmuyordu; sevgi, gelenek, özgürlük ve aidiyet arasındaki köklü gerilimi perdeye taşıyordu. Londra'nın soğuk ve koşturmacalı atmosferinde büyümüş iki genç, kökleri Hindistan toprağına işlenmiş bir ailenin çocuklarıdır. Batı'nın özgürlükçü rüzgârlarında yetiştirilen bu gençlerin hayatı, bir anda köklü kararlarla karşı karşıya gelir. Söz, namus, aile onuru ve babanın ağır beklentileri devreye girdiğinde aşk artık yalnızca iki insanın meselesi olmaktan çıkar; tüm bir ailenin, hatta iki farklı dünyanın meselesi hâline gelir. Shah Rukh Khan ve Kajol, bu filmde dönemin en ikonik çiftine dönüşür. İkisi arasındaki kimyayı tanımlamak güçtür çünkü bu kimya yalnızca romantizmin değil, karşılıklı saygının, hınç ve neşenin, itişip kakışmanın içinden doğan bir şeydir. Sevgi-nefret ilişkisi denen o ince çizginin üzerinde dans eden bir birliktelik izlenir ve seyirci bu dansın neye evrileceğini merak ederken kendini de hikâyenin içinde bulur. Amrish Puri'nin canlandırdığı baba figürü ise filmin en güçlü unsurlarından biridir. Hem sevgi dolu hem de boyun eğdirilmez bu karakter, geleneksel değerlerin çağdaş yaşamla nasıl çatıştığını gözler önüne serer. Onun üzerinden kurulu aile dramı, filmi sıradan bir aşk hikâyesinden çok daha derin bir katmana taşır. Vishal-Shekhar'ın değil, Jatin-Lalit ikilisinin imzasını taşıyan müzikler ise anlatıya iyice sinmiştir. Sararmış fotoğraflar gibi hafızada yer eden melodiler, seyircinin duygusal yolculuğunun tam da doğru yerlerinde devreye girer. Yaklaşık üç saat süren bu film, zamanı geldiğinde sıkıcı hissettirmez; aksine, ritmi ve karakterlerle kurulan derin bağ sayesinde akan bir deneyim sunar. Yıllar içinde pek çok Bollywood yapımı bu filmin izinden gitmeye çalışmıştır, ancak asıl büyüyü yakalamak bir türlü mümkün olmamıştır. Bunun neden böyle olduğunu anlamak için perdede olanları bizzat izlemek gerekir.