Rajkumar Hirani'nin 2003 yapımı bu Hint filmi, tıp dünyasının soğuk ve mesafeli koridorlarına bambaşka bir pencereden bakıyor. Ağırlığını hissettiren bir mafya babası olan Munna Bhai, kendi mahallesinde herkesin çekindği ama bir o kadar da sevdiği biri. Asıl adıyla değil, kazandığı bu lakabıyla bilinen karakterin en büyük zayıf noktası ise ailesine olan derin bağlılığı. Babası yıllardır onu doktor sanmakta, o da bu yalanı büyük bir özenle korumaktadır. Ta ki her şey gün yüzüne çıkana kadar. Film, buradan itibaren hem güldüren hem de düşündüren bir yolculuğa dönüşüyor. Munna Bhai'nin tıp fakültesinde verdiği mücadele, akademik bir başarı hikayesinden çok daha derin bir şey aslında. Hirani, geleneksel tıp eğitiminin katı duvarlarını, empatiyi unutmuş hekim profillerini ve insanı sayı olarak gören hastane anlayışını sert ama gülerek eleştiriyor. Sencay Dat'ın canlandırdığı bu tuhaf ama içten karakter, kendi sokak zekasını ve sevgi dolu doğasını tıbbın dünyasına taşıyarak hem izleyiciyi hem de etrafındakileri şaşırtıyor. Arshad Warsi'nin Circuit karakteriyle kurduğu ikili, filmin komik damarını beslerken Boman Irani'nin kusursuz antagonist yorumu dengeyi sağlıyor. Ama asıl büyüsü şurada: Munna Bhai sizi güldürürken farkında olmadan sormaya başlıyorsunuz, iyi bir doktor olmak için ne gerekir gerçekten? Teknik bilgi mi, yoksa insana dokunabilmek mi?