1999 yılında sinemaya taşınan bu anime, kült bir televizyon dizisinin yalnızca bir devamı ya da özeti değil; aynı zamanda özgün evreninin tamamen yeniden yorumlanmış, daha keskin ve daha cesur bir biçimi. Yönetmen Kunihiko Ikuhara, Devrimci Kız Utena'nın ruhunu perdeye aktarırken hikâyeyi soyutlaştırmaktan çekinmemiş; aksine sembolizmi derinleştirmiş, anlatıyı neredeyse şiirsel bir yoğunluğa taşımış. Utena Tenjou, prensler ve masallar hakkındaki çocuksu hayalleriyle büyüyen, ancak bu hayalleri sorgulayan genç bir kız olarak karşımıza çıkıyor. Okulun koridorlarında gezinen, kılıç dövüşü düzenleyen gizli bir çevre ve bu çevrenin merkezinde duran "gelin" Anthy Himemiya ile tanışmasıyla birlikte her şey değişmeye başlıyor. Ama burada önemli olan yalnızca kurgusal çatışma değil; bu ilişkinin altında yatan güç dinamikleri, özgürlük arayışı ve kimlik sorgulaması. Film, mülkiyet gibi el değiştiren, bir nesne gibi konumlandırılan Anthy figürü üzerinden ataerkil yapıyı, toplumsal cinsiyet rollerini ve baskının nasıl iç içe geçtiğini son derece açık bir şekilde gözler önüne seriyor. Utena'nın bu sisteme karşı duruşu ise basit bir kahramanlık hikâyesine indirgemiyor kendini; zira Ikuhara, çözümün ne kadar karmaşık olduğunu ve gerçek bir devrimin yalnızca kılıç sallamakla gerçekleşemeyeceğini ısrarla vurguluyor. Görsel dil, anlatı kadar güçlü. Gül bahçeleri, sarmal merdivenler, aynalar ve dönen silüetler; bilinçdışının kapılarını aralıyor gibi hissettiriyor. Bu nedenle filmi izlerken bir noktada sembolizmi çözmeye çalışmaktan vazgeçip akan görüntülere teslim olmak gerekiyor. Zira burada anlam, kurgu mantığıyla değil; duygu ve sezgiyle kavranıyor. Utena ve Anthy arasındaki ilişki, dönemin pek çok anime filminde rastlanamayacak kadar samimi ve katmanlı bir biçimde ele alınmış. İki genç kadın arasında gelişen bu bağ; devrim, kurtuluş ve yasak aşk temalarıyla iç içe geçerek filmin duygusal omurgasını oluşturuyor. Adolescence of Utena, izleyiciyi rahatlatmak için değil, sarsmak için var. Sürrealist anlatısıyla zorlayıcı olabilir; ama bu zorluk bilinçli bir tercih. Gençlik, kimlik, özgürlük ve sevgi üzerine bu denli katmanlı ve cesur bir animasyona çok az rastlanıyor.