1994 yılı. Afrika'nın kalbinde, Rwanda'da iki etnik topluluk arasındaki yüzyıllık gerilim artık kan dökmeye başlamıştır. Hutu milislerin Tutsi'lere yönelik sistematik katliamı, ülkeyi birkaç hafta içinde tarihin en karanlık sayfalarından birine dönüştürür. Sokaklar cenazeye dönerken uluslararası toplum seyirci kalmayı tercih eder, BM güçlerinin elleri bağlıdır ve Batılı kameralar başka yönlere dönmüştür. İşte tam bu kaosta, Kigali'deki lüks Hotel des Mille Collines'in müdürü Paul Rusesabagina sahneye çıkar. Hutu olan Paul, Tutsi bir kadınla evlidir ve yıllarca içinde bulunduğu ayrıcalıklı dünyayı dikkatle korumuştur. Ama soykırımın kapıya dayandığı gün, bu dünyanın anlamsızlığıyla yüzleşmek zorunda kalır. Oteli, dışarıdaki vahşetten kaçan yüzlerce insana kapılarını açar; Paul ise diplomatik zekasını, insan ilişkilerini ve elindeki son kaynakları kullanarak bir tür mucize yaratmaya çalışır. Terry George'un filmi, savaş sinemasının alışıldık yüksek sesinden uzak durur. Buradaki dehşet çoğunlukla görünmez; ama hissedilir, neredeyse fiziksel bir ağırlıkla. Don Cheadle'ın performansı bu denklemi mükemmel tamamlar: Panik yerine kontrol, çığlık yerine sessiz bir kararlılık. İzleyiciyi en çok sarsan şey de bu zaten — tarihin en büyük insanlık suçlarından birinin ortasında, sıradan bir adamın nasıl olağanüstü bir insana dönüştüğünü izlemek. Vicdan sorgulaması kaçınılmaz hale gelir.