Paris'in ışıltılı mutfaklarında geçen bu Pixar başyapıtı, yalnızca çocuklara değil, hayatında bir kez olsun "Ben de yapabilirim" diye düşünmüş herkese sesleniyor. Küçük bir farenin büyük bir tutkuya sahip olmasından doğan hikâye, yüzeyde eğlenceli bir macera gibi görünse de aslında özgünlük, cesaret ve toplumsal ön yargılar üzerine kurulu derin bir alegori sunuyor. Remy, sıradan bir fare değildir; koku alma duyusu olağanüstü gelişmiş, yemek sanatına karşı içgüdüsel bir ilgisi olan, hayatını kanalizasyonda geçirmeyi reddeden biridir. Mutfak onun için bir özgürlük alanı, bir kimlik meselesidir. Paris'in efsanevi bir restoranında kendini bulduğunda ise hayal ile gerçeği bir arada tutmanın ne denli zorlu olduğunu keşfeder. Bu süreçte kurduğu beklenmedik dostluk, filmin hem en komik hem de en dokunaklı damarını oluşturuyor. Brad Bird'in yönetmenlik anlayışı, her sahneye titiz bir görsel şiirsellik katıyor. Fransız mutfağının estetik zenginliği, animasyonun büyüleyici dokusuyla örtüşüyor ve Paris adeta yeniden icat ediliyor. Eleştirmen karakteri Anton Ego ise sinema tarihinin en unutulmaz figürlerinden biri olarak öne çıkıyor; onun varlığı, sanatın nasıl değerlendirileceğine dair sahici sorular sormamızı sağlıyor. Ratatouille, izleyiciyi hem güldürüp hem de içini sızlatırken en yalın ama en güçlü mesajı bırakıyor geride: Büyük hayaller bazen en küçük yerlerden filizlenir.