Türk korku sinemasının en tanınmış serilerinden biri olan Dabbe, bu ikinci filmiyle found footage formatını Anadolu'nun köklü inanç dünyasıyla harmanlayarak bambaşka bir yere taşıyor. Hasan Karacadağ, bu kez kameraya alınmış görüntüler aracılığıyla cin olgusunu bilimsel bir soruşturmanın merceğine yatırıyor; ortaya çıkan şey ise hem kültürel bellekten beslenen hem de evrensel bir gerilim duygusu uyandıran özgün bir atmosfer. Ankara'da yaşayan bir aile, giderek artan rahatsız edici olaylar yaşamakta ve bunların kaynağının görünmez bir varlık olduğundan şüphelenmektedir. GATA Tıp Fakültesi'nden akademisyenler devreye girince hikâye, inancın bilimle karşılaştığı o kırılgan ve tedirgin edici alana sürüklenir. Eve yerleştirilen kameralar aracılığıyla anlatılan bu hikâye, izleyiciyi adeta bir tanık konumuna yerleştiriyor; yaşananlar kurgu değil, gerçekten belgelenmiş kayıtlarmış gibi hissettiriyor. Filmin asıl gücü, Batılı found footage örneklerinden farklı olarak cinleri Türk-İslam kültürünün içinden ele almasından geliyor. Buradaki korku, karanlık bir koridordan ya da ani bir sesten değil; atalardan gelen derin bir inanç sisteminin ne denli karanlık köşelere sahip olduğunun farkına varılmasından doğuyor. Folk horror geleneğine yerli bir ruh katmak isteyen sinemacılar için bu film, hem ilham verici hem de üzerine düşünülmesi gereken bir örnek niteliği taşıyor. Yerli korku sinemasının cesur girişimlerinden biri olarak kayda değer bir yer tutuyor.