1950'lerin İtalyası'nda hayatta kalmak için küçük hileler peşinde koşan isimsiz karakterlerin dünyasına açılan bir pencere olarak Mario Monicelli'nin bu başyapıtı, İtalyan sinemasının en sevilen komedilerinden biri olma unvanını onlarca yıldır korumaktadır. Bir araba hırsızlığı girişiminin yol açtığı komik bir tutuklanmayla başlayan hikâye, zamanla büyük bir soygun planının etrafında şekillenen, birbirinden beceriksiz karakterlerin dansına dönüşür. Filmde izleyiciyi büyüleyen şey, suç dünyasını romantize etmek yerine onu insani zaafiyetleriyle, güldürürken aynı zamanda yürek burkacak bir içtenlikle yansıtmasıdır. Vittorio Gassman ve Renato Salvatori gibi güçlü oyuncuların canlandırdığı karakterler, gerçek birer gangster olmaktan çok hayallerinin peşinde koşan, ne kadar çabalasalar da talihsizlikten yakasını kurtaramayan sıradan insanlardır. Bu yaklaşım, filmi salt bir komedi olmaktan çıkarıp dönemin yoksulluk ve umutsuzluk atmosferini de ustaca harmanlayan bir yapıya kavuşturmaktadır. Monicelli'nin yönetmenlik anlayışı, o yıllarda İtalya'da yükselen toplumsal gerçekçilik akımının izlerini taşısa da film hiçbir zaman ağırkanlı bir eleştiriye sürüklenmez; aksine sizi güldürürken düşündürmeyi tercih eder. Genç Claudia Cardinale'nin de kısa ama etkileyici bir rolüyle yer aldığı bu yapım, izleyiciyi hem eğlendirir hem de bitişinde tatlı bir hüzün bırakır. Seyrettiğiniz yalnızca bir soygun filmi değil, hayallerinin peşindeki küçük insanların büyük dramıdır.