Türk korku sinemasının popüler ismi Ammar serisinin bir halkası olan bu yapım, oldukça klasik bir kurguyla başlıyor: Feride, sevgilisiyle birlikte haftasonunu geçirmek için tenha bir dağ evine gider. Beraberinde ev arkadaşını ve yeni tanıştıkları Barkın'ı da götürür; amaç biraz dinlenmek, belki de iki genci birbirine yaklaştırmaktır. Ne var ki şehirden uzaklaştıkça bu masum kaçamak, ağır bir huzursuzlukla gölgelenmeye başlar. Özgür Bakar'ın yönettiği film, izole bir mekân ve küçük bir karakter grubunu bir araya getirerek gerilim yaratmaya çalışan "cabin horror" geleneğine yaslanıyor. Kapalı mekânın doğasından gelen klostrofobik his, filmin en işlevsel silahlarından biri olmaya aday. Karakterlerin şehir hayatından kopuk, yardım çağıramayacakları bir alanda sıkışıp kalması, Türk izleyicisine yabancı olmayan ama doğru kullanıldığında hâlâ çarpıcı sonuçlar verebilen bir atmosfer kuruyor. Bununla birlikte film, serinin diğer yapımlarının gölgesinde kalmaktan tam olarak kurtulamıyor. Cin ve tarikat temalarını harmanlama çabası ilgi çekici bir zemin sunsa da bu potansiyelin ne ölçüde hayata geçirildiği tartışmalı. Yine de sinemada 119 bini aşkın izleyiciye ulaşması, Türk korku sinemasına duyulan ilginin sürdüğünü açıkça ortaya koyuyor. Gerilim atmosferinden keyif alan ve yerli yapımlara sempatiyle yaklaşan izleyiciler için sıradan ama merak uyandıran bir seyir deneyimi sunuyor.