Antalya'nın güneşli sokaklarında halı satmaya çalışan, UFO takıntılı bir adamın uzaya kaçırılması... Kulağa absürt gelen bu kurgu, Türk sinemasının gördüğü en yaratıcı ve en cesur projelerin temelini oluşturuyor. Cem Yılmaz'ın hem senaristliğini hem de başrolünü üstlendiği bu yapım, yalnızca bir bilim kurgu komedisi değil; aynı zamanda Türkiye'nin sinema tarihinde bir kırılma noktası. Arif karakteri, sıradan bir taşra insanının bütün saflığını ve patavatsızlığını taşıyor. Uzay gemisinde, yabancı bir gezegende, etrafı tamamen anlamsız kurallar ve tehlikeli figürlerle çevrilmiş halde ayakta kalmaya çalışmak zorunda kalıyor. GORA gezegeninin görsel dili bilinçli biçimde eski usul bilim kurgu klişelerini yeniden kuruyor; bu tercih hem bir parodi hem de samimi bir saygı duruşu gibi hissettiriyor. Filmin başarısı yalnızca Cem Yılmaz'ın replik gücünden gelmiyor. Ozan Güven, Şafak Sezer ve Rasim Öztekin gibi isimlerin oluşturduğu kadro, her sahneye kendine özgü bir enerji katıyor. Karakterlerin kendi aralarındaki kimya, filmi salt skeç koleksiyonu olmaktan çıkarıp gerçek bir sinema deneyimine dönüştürüyor. Gülünç durumların ardında yabancılaşma, ait olamama ve sıradan insanın olağanüstü koşullarla yüzleşmesi gibi temalar seziliyor. İzleyici gülerken bir yandan da Arif'in çaresizliğini içtenlikle hissediyor. Türk yapımı bir uzay macerası kavramının yarattığı ilk şüpheyi, film ilk yarı saatinde tamamen silip atıyor.