1960'ların Amerika'sı, eşit oy hakkı için mücadele eden Siyah vatandaşların sistematik baskı ve şiddetle karşılandığı bir dönemdir. Ava DuVernay, bu karanlık ve bir o kadar dönüştürücü dönemin en kritik üç ayını perdeye taşırken yalnızca tarihi bir belge sunmakla yetinmiyor; seyirciye o dönemin ağır havasını, korku ile kararlılığın iç içe geçtiği ruh halini bütün samimiyetiyle yaşatıyor. David Oyelowo'nun canlandırdığı Martin Luther King, burada yalnızca heykelleştirilmiş bir efsane değil; şüpheleri olan, baskı altında ezilen, sevdikleriyle hesaplaşan ve yine de durmayı seçemeyen bir insan olarak karşımıza çıkıyor. Bu seçim filmin en güçlü yanı: büyük bir tarihi figürü insanileştirerek ideallerini daha da erişilebilir kılmak. Selma'dan Montgomery'ye uzanan yol, sıradan bir protesto güzergahı değil; adalet için bedel ödemeyi göze almış binlerce insanın irade sınavıdır. DuVernay, bu yürüyüşleri yalnızca fiziksel bir eylem olarak değil, ahlaki bir hesaplaşma olarak kurgular. Tom Wilkinson'ın canlandırdığı Başkan Johnson ile King arasındaki gerilim ise siyasi gerçekçiliği filmin duygusal dokusuna ustalıkla işler. Özgürlük Yürüyüşü, geçmişe bakarken günümüzü de sorgulatan türden filmlerden. İzledikten sonra insanın zihninde kalan şey yalnızca tarih bilgisi değil, direnişin nasıl bir şey hissettirdiğidir.