Sylvester Stallone'nin hem koltuğa oturup hem de kameranın önüne geçtiği bu aksiyon şöleni, 1980'lerin ve 90'ların efsane yüzlerini tek bir çatı altında buluşturma fikrinden doğuyor. Barney Ross liderliğindeki paralı asker ekibi, Güney Amerika'da bir diktatörü devirme görevi alır. Ancak adaya ayak bastıklarında işlerin hiç de anlatıldığı gibi olmadığını çabucak fark ederler. Filmin ruhu, nostaljiye yapılan bilinçli bir selamlamada yatıyor. Stallone, Jason Statham, Jet Li, Dolph Lundgren ve diğerleriyle kurduğu bu kadro, her biri kendi döneminin sembolü olan isimleri aynı karede görmek isteyen seyirci için adeta bir zaman makinesi işlevi görüyor. Bu bir tesadüf değil; tam anlamıyla hesaplı bir gösteri. Ekranın her köşesinden taşan kas, dövme ve yorgun savaşçı estetiği, filmin kendini ciddiye almayan ama işini sıkı tutan tonunu belirliyor. Aksiyon sahneleri abartılı, patlamalar bol, dövüş koreografisi ise zaman zaman gerçekten etkileyici. Jet Li ve Statham'ın ekrana yansıyan kimyası, filmin duygusal ağırlık merkezini taşıyan ince dostluk çizgisini besliyor. Stallone ise hem önünde hem arkasında durduğu bu projeyle, türün farkında farkında bir öz göndermesini sunuyor. Cehennem Melekleri derin bir senaryo ya da şaşırtıcı bir anlatı vaat etmiyor. Bunun yerine seyirciye saf, doğrudan ve tatmin edici bir aksiyon deneyimi sunmayı tercih ediyor. Karanlık bir adada, yanlış bir görevin ortasına düşmüş savaş yorgunları için atılan her yumruk, bir dönemin sinemasına duyulan özlemin ta kendisi gibi hissettiriyor.