Türk sinemasının korku türüyle ciddi anlamda tanışma girişimlerinden biri olan Büyü, 2004 yılında yerli izleyiciye alışılmadık bir atmosfer sunmaya çalışır. Yönetmen Orhan Oğuz'un imzasını taşıyan yapım, Anadolu'nun derinliklerinde lanetlendiğine inanılan bir köyü merkeze alarak hem folklorik hem de gerilim odaklı bir anlatı kurar. Hikâye, bir grup arkeologun araştırma amacıyla bu gizemli köye gelmesiyle başlar. Ancak asıl ağırlık, yedi yüz yıl öncesine uzanan karanlık bir geçmişte yatar. Kız çocuklarını uğursuz sayan ve onları bu yüzden yok eden bir topluluk, tek bir babanın isyanıyla büyük bir lanet zincirini başlatmıştır. Bu mitolojik arka plan, filmin omurgasını oluşturur ve gerilimi zamana yayarak inşa etmeye çalışır. İpek Tuzcuoğlu, Özgü Namal ve Okan Yalabık gibi güçlü oyuncuları bir araya getiren yapım, dönemin Türk sinemasında korku türünün henüz oturmamış olduğunu da gözler önüne serer. Batılı korku filmlerinin görsel dilinden beslenen prodüksiyon, bu etkileri yerel efsanelerle harmanlama çabasındadır; ne var ki sonuç her zaman tutarlı değildir. Büyü, teknik kısıtlarına ve senaryosundaki dengesizliklere rağmen yerli korku sinemasının tarihsel seyrini anlamak isteyenler için ilgi çekici bir yapıtır. Türk korku filmciliğinin neye dönüşeceğine dair ipuçlarını barındıran, merak uyandıran ama vaatlerini tam olarak yerine getiremeyen bir deneme olarak hatırlanır.